კანაფი (/ ˈkænəbɪs /) არის Cannabaceae ტიპის ყვავილოვანი მცენარის ოჯახის წარმომადგენელი. ამ ოჯახის წევრი ჯიშების რაოდენობა გაფანტულია, მაგრამ შეგვიძლია გამოვყოთ 3 მათგანი: . კანაფი სატივა (Sativa), კანაფი ინდიკა (Indica) და კანაფი რუდერალისი (Ruderalis); რუდერალისი შეიძლება შედიოდეს სატივაში– ში; სამივე შეიძლება განიხილებოდეს როგორც ერთი სახეობის ქვესახეობა; ან სატივა შესაძლოა იყოს ცალკეულ სახეობად. ეს ჯიში ფართოდ არის გავრცელებული, ადგილობრივ, ცენტრალურ და სამხრეთ აზიაში.

ტექსტი მალე იქნება

მცენარე ასევე ცნობილია კანაფის სახელით, თუმცა ამ ტერმინს ხშირად იყენებენ მხოლოდ კანაფის ჯიშებზე, რომლებიც გამოიყენება არა ნარკოტიკების მოხმარებისთვის. კანაფს უკვე დიდი ხანია იყენებენ, სხვადასხვანაერად, მისგან ამზადებენ: ძაფს, ქაღალდს, ზეთს საჭმელებისთვის, სამკურნალო და ტკივილგამაყუჩებელ მედიკამენტებს… სამრეწველო კანაფის პროდუქტები მზადდება კანაფის მცენარეებისგან, რომლებიც შეირჩევიან ბოჭკოვანი სიმრავლის წარმოებისთვის. გაეროს ნარკოტიკების კონვენციის დასაკმაყოფილებლად, გამოიყვანეს კანაფის ჯიშები ტეტრაჰიდროკანაბინოლის (THC) მინიმალური დონით, ძირითადი ფსიქოაქტიური შკომპონენტი. ზოგიერთ ჯიში გამოყვანილია და აქვს THC– ის (კანაბინოიდების) მაქსიმალური დონე, რომელიც გაძლიერებულია. მცენარეთაგან მიიღება სხვადასხვა ნაერთები, მათ შორის ჰაშიში და ხაშის ზეთი.

გლობალურად, 2013 წელს, 60,400 კილოგრამი კანაფი აწარმოს ლეგალურად. 2014 წელს დაახლოებით 182.5 მილიონი კანაფის მომხმარებელი იყო (მოსახლეობის 3-8% ასაკით 15-64). ეს პროცენტი მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა 1998 – დან 2014 წლამდე.

კანაფი

კანაფის მცენარე

კანაფი არის სეზონური, დიოქეზური, ყვავილოვანი მცენარე. ფოთლები პალმისებურად შედგენილი ან ციფრულია, კიდეებზე წაგრძელებული კბილანებით. ფოთლების პირველ წყვილს, როგორც წესი, აქვს ერთი ფოთოლი, თანდათანობით რიცხვი იზრდება მაქსიმუმ დაახლოებით ცამეტი ფურცელი თითო ფოთოლზე (ჩვეულებრივ, შვიდი ან ცხრა), დამოკიდებულია მრავალფეროვნებასა და გაზრდის პირობებზე. კვირტებთან მცენარის თავზე, ეს რიცხვი კვლავ მცირდება ერთ ფურცლამდე თითო ფოთოლზე. ქვედა ფოთლის წყვილი, როგორც წესი, გვხვდება საპირისპირო ფოთლის არეალში, ხოლო ზედა ფოთლების წყვილი ალტერნატიული განლაგებით მოზრდილი მცენარის მთავარ ღეროზე.

ფოთლებს აქვს თავისებური, სადიაგნოსტიკო ანაბეჭდი, რომელიც ადამიანც საშუალებას აძლევს გაარჩიოს კანაფის განსხვავებული ჯიშები ერთმანეთისაგან, რომელთაც აქვთ დამაბნეველი მსგავსი ფოთლები (იხ. ილუსტრაცია). ფოთლების თითოეულ კბილანას აქვს ცენტრალური ვენა, რომელიც მიყვება მას ფოთლის წვერამდე. ეს ვენა იწყება ფურცლის ცენტრალური ვენის ქვემოდან, ჩვეულებრივ, მოპირდაპირედ. სწორედ ეს ვენების ანაბეჭდი დაგეხმარებათ გაარჩიოთ რამდენიმე ჯიში ერთმანეთისაგან უპრობლემოდ შეუიარაღებელი თვალით. კანაფის მცენარეების მცირე ნაწილი შეიძლება იდენტური იყოს, რომელიც ფოთლის უჯრედების მიკროსკოპულ დაკვირვებას, სპეციალურ ცოდნასა და აღჭურვილობას მოითხოვს.

ნეპალი, დჰულაგირის ძზირში თავისით ამოსული მარიხუანა.

რეპროდუქცია

კანაფის ყველა ცნობილი ჯიში მტვერიანდება ქარის საშუალებით, ნაყოფს წარმოადგენს მისი თესლი. კანაფის უმეტეს ჯიშს აქვს სიცოცხლის მოკლე ციკლი, შესაძლო გამონაკლისით C. sativa subsp. sativa var. spontanea (= C. ruderalis). მოკლეციკლიან კანაფს “ავტომოყვავილე” -ს უწოდებენ.

კანაფი უმეტესად ცალსქესიანია, აქვს არასრულყოფილი ყვავილები. ცალკეულ მცენარეებზე გვხვდება “მამრობითი” და “ქალი” ყვავილები. “ძალიან ადრეულ პერიოდში ჩინელებმა კანაფის მცენარე აღიარეს, როგორც დიოქიმიური”, და (ძვ. წ. III საუკუნე) ერიას ლექსიკონში განსაზღვრეს xi 枲 “მამრობითი კანაფისი” და fu 莩 (ან ju 苴) “ქალი კანაფი”.

ასევე აღწერილია მრავალი ორსქესიანი ჯიში, რომელშიც ცალკეული მცენარეები ატარებენ როგორც მამრობით, ასევე მდედრობით ყვავილებს. მას “ჰერმაფროდიტებს” უწოდებენ.

ორსქესიანი მცენარეებს იყენებენ სამედიცინო პრეპარატების, ძაფის, ქსოვილებისა და ქაღალდის დასამზადებლად.

სქესის განსაზღვრა

კანაფის სქესის დადგენა ერთერთი ყველაზე რთული საკითხია, დიოქეზურ მცენარეებს შორის. მრავალი საშუალება არსებობს კანაფის სქესისდასადგენად.

კანაფში სქესის შესწავლის საფუძველზე, პირველად 1924 წელს აღნიშნა კ.ჰირატამ, რომ არსებობს XY სქესის განსაზღვრის სისტემა. იმ დროს, XY სისტემა იყო სქესის განსაზღვრის ერთადერთი ცნობილი სისტემა. X: A სისტემა პირველად აღწერილი იქნა Drosophila spp- ში 1925 წელს. ამის შემდეგ მალევე, შაფნერმა სადავო გახადა ჰირატას ინტერპრეტაცია, და გამოაქვეყნა შედეგები კანაფში სქესის შეცვლის შესახებ, დაასკვნა, რომ X: A სისტემა იყო გამოყენებული და, ამასთან, სქესზე ძლიერი გავლენა ჰქონდა გარემო პირობებს.

მას შემდეგ აღმოაჩინეს სქესის განსაზღვრის მრავალი განსხვავებული სისტემა, განსაკუთრებით მცენარეებში. დიეციური (გაყოფილსქესიანი) შედარებით იშვიათია მცენარეთა სამეფოში, ხოლო დიოქიმიური მცენარეული სახეობების ძალიან დაბალი პროცენტით დადგენილია XY სისტემის გამოყენება. უმეტეს შემთხვევაში, როდესაც XY სისტემა გვხვდება, ითვლება, რომ ეს განვითარდა ახლახანს და დამოუკიდებლად.

1920-იანი წლებიდან დაიწყო სქესის განსაზღვრის მრავალი მოდელი კანაფისთვის. აინსვორთი აღწერს სქესის განსაზღვრას გვარში, როგორც “X / აუტოზური დოზირების ტიპი”.

კანაფი იყო მცენარეთა ერთ – ერთი პირველი სახეობა, რომელსაც კარიოტიპი (ქრომოსომების ერთობლიობა) ჰქონდა. ჰეტერომორფულ ჯიშებს აქვთ სქესის ქრომოსომის შემადგენლობა XX.

More recently, Sakamoto and various co-authors[36][37] have used RAPD to isolate several genetic marker sequences that they name Male-Associated DNA in Cannabis (MADC), and which they interpret as indirect evidence of a male chromosome. Several other research groups have reported identification of male-associated markers using RAPD and AFLP.[38][26][39] Ainsworth commented on these findings, stating,

It is not surprising that male-associated markers are relatively abundant. In dioecious plants where sex chromosomes have not been identified, markers for maleness indicate either the presence of sex chromosomes which have not been distinguished by cytological methods or that the marker is tightly linked to a gene involved in sex determination.[16]

Environmental sex determination is known to occur in a variety of species.[40] Many researchers have suggested that sex in Cannabis is determined or strongly influenced by environmental factors.[28] Ainsworth reviews that treatment with auxin and ethylene have feminizing effects, and that treatment with cytokinins and gibberellins have masculinizing effects.[16] It has been reported that sex can be reversed in Cannabis using chemical treatment.[41] A PCR-based method for the detection of female-associated DNA polymorphisms by genotyping has been developed.[42]

ბიოქიმია და ნარკოტიკები

კანაფის მცენარეები წარმოქმნიან ქიმიკატების ჯგუფს, სახელწოდებით კანაბინოიდები, რომლებიც მოხმარებისას წარმოქმნიან გონებრივ და ფიზიკურ ეფექტებს.

Cannabinoidsterpenoids, and other compounds are secreted by glandular trichomes that occur most abundantly on the floral calyxes and bracts of female plants.[43] As a drug it usually comes in the form of dried infructescences (“buds” or “marijuana“), resin (hashish), or various extracts collectively known as hashish oil.[9] During 20th century, it became illegal in most of the world to cultivate or possess Cannabis for sale, and even sometimes for personal use.

ქრომოსომა და გენომი

Cannabis, like many organisms, is diploid, having a chromosome complement of 2n=20, although polyploid individuals have been artificially produced.[44] The first genome sequence of Cannabis, which is estimated to be 820 Mb in size, was published in 2011 by a team of Canadian scientists.[45]

ტაქსონომია

The genus Cannabis was formerly placed in the nettle (Urticaceae) or mulberry (Moraceae) family, and later, along with the genus Humulus (hops), in a separate family, the hemp family (Cannabaceae sensu stricto).[46] Recent phylogenetic studies based on cpDNA restriction site analysis and gene sequencing strongly suggest that the Cannabaceae sensu stricto arose from within the former family Celtidaceae, and that the two families should be merged to form a single monophyletic family, the Cannabaceae sensu lato.[47][48]

Various types of Cannabis have been described, and variously classified as speciessubspecies, or varieties:[49]

  • მცენარეები, რომლებიც გაშენებულია ბოჭკოსა და თესლის წარმოებისთვის, აღწერილია როგორც დაბალ შემცველობის THC, არატოქსიკური.
  • მცენარეები, რომელიც გაშენებულია სამედიცინო მიზნებისთვისა და მედიკამენტების დასამზადებლად აღწერილია, როგორც მაღალი ტოქსიკური შემცველობითა და ნარკოტიკული ნივთიერებების მაღლი შემცველობით
  • eნებისმიერი ზემოაღნიშნული ტიპის კოპირებული, ჰიბრიდული ან ველური ფორმები.

Cannabis plants produce a unique family of terpeno-phenolic compounds called cannabinoids, some of which produce the “high” which may be experienced from consuming marijuana. There are 483 identifiable chemical constituents known to exist in the cannabis plant,[50] and at least 85 different cannabinoids have been isolated from the plant.[51] The two cannabinoids usually produced in greatest abundance are cannabidiol (CBD) and/or Δ9-tetrahydrocannabinol (THC), but only THC is psychoactive.[52] Since the early 1970s, Cannabis plants have been categorized by their chemical phenotype or “chemotype”, based on the overall amount of THC produced, and on the ratio of THC to CBD.[53] Although overall cannabinoid production is influenced by environmental factors, the THC/CBD ratio is genetically determined and remains fixed throughout the life of a plant.[38] Non-drug plants produce relatively low levels of THC and high levels of CBD, while drug plants produce high levels of THC and low levels of CBD. When plants of these two chemotypes cross-pollinate, the plants in the first filial (F1) generation have an intermediate chemotype and produce intermedite amounts of CBD and THC. Female plants of this chemotype may produce enough THC to be utilized for drug production.[53][54]

სატივას ჯიშის მარიხუანას ფოთლის უკანა მხარე, აჩვენებს დიაგნოსტიკის ადგილს.

Whether the drug and non-drug, cultivated and wild types of Cannabis constitute a single, highly variable species, or the genus is polytypic with more than one species, has been a subject of debate for well over two centuries. This is a contentious issue because there is no universally accepted definition of a species.[55] One widely applied criterion for species recognition is that species are “groups of actually or potentially interbreeding natural populations which are reproductively isolated from other such groups.”[56] Populations that are physiologically capable of interbreeding, but morphologically or genetically divergent and isolated by geography or ecology, are sometimes considered to be separate species.[56]Physiological barriers to reproduction are not known to occur within Cannabis, and plants from widely divergent sources are interfertile.[44] However, physical barriers to gene exchange (such as the Himalayan mountain range) might have enabled Cannabisgene pools to diverge before the onset of human intervention, resulting in speciation.[57] It remains controversial whether sufficient morphological and genetic divergence occurs within the genus as a result of geographical or ecological isolation to justify recognition of more than one species.

ადრეული კლასიფიკაცია

The genus Cannabis was first classified using the “modern” system of taxonomic nomenclature by Carl Linnaeus in 1753, who devised the system still in use for the naming of species.[61] He considered the genus to be monotypic, having just a single species that he named Cannabis sativa L. (L. stands for Linnaeus, and indicates the authority who first named the species). Linnaeus was familiar with European hemp, which was widely cultivated at the time. In 1785, noted evolutionary biologist Jean-Baptiste de Lamarck published a description of a second species of Cannabis, which he named Cannabis indica Lam.[62] Lamarck based his description of the newly named species on plant specimens collected in India. He described C. indica as having poorer fiber quality than C. sativa, but greater utility as an inebriant. Additional Cannabis species were proposed in the 19th century, including strains from China and Vietnam (Indo-China) assigned the names Cannabis chinensis Delile, and Cannabis gigantea Delile ex Vilmorin.[63] However, many taxonomists found these putative species difficult to distinguish. In the early 20th century, the single-species concept was still widely accepted, except in the Soviet Union where Cannabis continued to be the subject of active taxonomic study. The name Cannabis indica was listed in various Pharmacopoeias, and was widely used to designate Cannabissuitable for the manufacture of medicinal preparations.[64]

კანაფი ვეგეტაციის ფაზაში.

XX საუკუნე

In 1924, Russian botanist D.E. Janichevsky concluded that ruderal Cannabis in central Russia is either a variety of C. sativa or a separate species, and proposed C. sativa L. var. ruderalis Janisch, and Cannabis ruderalis Janisch, as alternative names.[49] In 1929, renowned plant explorer Nikolai Vavilov assigned wild or feral populations of Cannabis in Afghanistan to C. indica Lam. var. kafiristanica Vav., and ruderal populations in Europe to C. sativa L. var. spontanea Vav.[54][63] In 1940, Russian botanists Serebriakova and Sizov proposed a complex classification in which they also recognized C. sativa and C. indica as separate species. Within C. sativa they recognized two subspecies: C. sativa L. subsp. culta Serebr. (consisting of cultivated plants), and C. sativa L. subsp. spontanea (Vav.) Serebr. (consisting of wild or feral plants). Serebriakova and Sizov split the two C. sativa subspecies into 13 varieties, including four distinct groups within subspecies culta. However, they did not divide C. indica into subspecies or varieties.[49][65]

In the 1970s, the taxonomic classification of Cannabis took on added significance in North America. Laws prohibiting Cannabis in the United States and Canada specifically named products of C. sativa as prohibited materials. Enterprising attorneys for the defense in a few drug busts argued that the seized Cannabis material may not have been C. sativa, and was therefore not prohibited by law. Attorneys on both sides recruited botanists to provide expert testimony. Among those testifying for the prosecution was Dr. Ernest Small, while Dr. Richard E. Schultes and others testified for the defense. The botanists engaged in heated debate (outside of court), and both camps impugned the other’s integrity.[58][59] The defense attorneys were not often successful in winning their case, because the intent of the law was clear.[66]

კანაფი რუდერალისი
რუდერალისი

In 1976, Canadian botanist Ernest Small[67] and American taxonomist Arthur Cronquist published a taxonomic revision that recognizes a single species of Cannabis with two subspecies: C. sativa L. subsp. sativa, and C. sativa L. subsp. indica (Lam.) Small & Cronq.[63] The authors hypothesized that the two subspecies diverged primarily as a result of human selection; C. sativa subsp. sativa was presumably selected for traits that enhance fiber or seed production, whereas C. sativa subsp. indica was primarily selected for drug production. Within these two subspecies, Small and Cronquist described C. sativa L. subsp. sativa var. spontanea Vav. as a wild or escaped variety of low-intoxicant Cannabis, and C. sativa subsp. indica var. kafiristanica (Vav.) Small & Cronq. as a wild or escaped variety of the high-intoxicant type. This classification was based on several factors including interfertility, chromosome uniformity, chemotype, and numerical analysis of phenotypic characters.[53][63][68]

Professors William Emboden, Loran Anderson, and Harvard botanist Richard E. Schultes and coworkers also conducted taxonomic studies of Cannabis in the 1970s, and concluded that stable morphological differences exist that support recognition of at least three species, C. sativaC. indica, and C. ruderalis.[69][70][71][72] For Schultes, this was a reversal of his previous interpretation that Cannabis is monotypic, with only a single species.[73] According to Schultes’ and Anderson’s descriptions, C. sativa is tall and laxly branched with relatively narrow leaflets, C. indica is shorter, conical in shape, and has relatively wide leaflets, and C. ruderalis is short, branchless, and grows wild in Central Asia. This taxonomic interpretation was embraced by Cannabis aficionados who commonly distinguish narrow-leafed “sativa” strains from wide-leafed “indica” strains.

უწყვეტი გამოკვლევა

Molecular analytical techniques developed in the late 20th century are being applied to questions of taxonomic classification. This has resulted in many reclassifications based on evolutionary systematics. Several studies of Random Amplified Polymorphic DNA (RAPD) and other types of genetic markers have been conducted on drug and fiber strains of Cannabis, primarily for plant breeding and forensic purposes.[75][76][26][77][78] Dutch Cannabis researcher E.P.M. de Meijer and coworkers described some of their RAPD studies as showing an “extremely high” degree of genetic polymorphism between and within populations, suggesting a high degree of potential variation for selection, even in heavily selected hemp cultivars.[38] They also commented that these analyses confirm the continuity of the Cannabis gene pool throughout the studied accessions, and provide further confirmation that the genus consists of a single species, although theirs was not a systematic study per se.

An investigation of genetic, morphological, and chemotaxonomic variation among 157 Cannabis accessions of known geographic origin, including fiber, drug, and feral populations showed cannabinoid variation in Cannabis germplasm. The patterns of cannabinoid variation support recognition of C. sativa and C. indica as separate species, but not C. ruderalis.[54] C. sativa fiber and seed landraces, and feral populations, derived from Europe, Central Asia, and Turkey. Narrow-leaflet and wide-leaflet drug accessions, southern and eastern Asian hemp accessions, and feral Himalayan populations were assigned to C. indica. In 2005, a genetic analysis of the same set of accessions led to a three-species classification, recognizing C. sativaC. indica, and (tentatively) C. ruderalis.[57] Another paper in the series on chemotaxonomic variation in the terpenoid content of the essential oil of Cannabis revealed that several wide-leaflet drug strains in the collection had relatively high levels of certain sesquiterpene alcohols, including guaiol and isomers of eudesmol, that set them apart from the other putative taxa.[79] The patterns of genetic, morphological, and chemotaxonomic variation support recognition of C. sativa and C. indica as separate species, C. ruderalis is a separate species from C. sativa.

Despite advanced analytical techniques, much of the cannabis used recreationally is inaccurately classified. One laboratory at the University of British Columbia found that Jamaican Lamb’s Bread, claimed to be 100% sativa, was in fact almost 100% indica (the opposite strain).[80] Legalization of cannabis in Canada (as of October 17, 2018) may help spur private-sector research, especially in terms of diversification of strains. It should also improve classification accuracy for cannabis used recreationally. Legalization coupled with Canadian government (Health Canada) oversight of production and labelling will likely result in more—and more accurate—testing to determine exact strains and content. Furthermore, the rise of craft cannabis growers in Canada should ensure quality, experimentation/research, and diversification of strains among private-sector producers.[81]

პოპულარული გამოყენება

The scientific debate regarding taxonomy has had little effect on the terminology in widespread use among cultivators and users of drug-type CannabisCannabis aficionados recognize three distinct types based on such factors as morphology, native range, aroma, and subjective psychoactive characteristics. Sativa is the most widespread variety, which is usually tall, laxly branched, and found in warm lowland regions. Indica designates shorter, bushier plants adapted to cooler climates and highland environments. Ruderalis is the informal name for the short plants that grow wild in Europe and Central Asia.

Breeders, seed companies, and cultivators of drug type Cannabis often describe the ancestry or gross phenotypic characteristics of cultivars by categorizing them as “pure indica”, “mostly indica”, “indica/sativa”, “mostly sativa”, or “pure sativa”.

გამოყენება

კანაფს აქვს მრავალფეროვანი გამოყენება

ისტორია

კანაფის, როგორც გონების შეცვლის, წამლის გამოყენება, დადასტურებულია ევრაზიასა და აფრიკაში, პრეისტორიულ საზოგადოებებში, არქეოლოგიური აღმოჩენებით. კანაფის მოხმარების უძველესი წერილობითი ჩანაწერია ბერძენი ისტორიკოსის ჰეროდოტეს მითითება ევრაზიელ სკვითებზე, რომლებიც იღებდნენ კანაფის ორთქლის აბანოებს. მისი (ძვ. წ. 440) ისტორიები აღნიშნავს, რომ: “სკვითები, როგორც ვთქვი, ამ კანაფის თესლს იღებენ [სავარაუდოდ, ყვავილები]. მწეობს და აძლევს ისეთ ორთქლს, რამდენადაც ვერც ერთი ბერძნული ორთქლის აბანო არ შეიძლება აღემატებოდეს; სკვითები, აღფრთოვანებულნი, სიხარულისგან ყვიროდნენ. ”კლასიკური ბერძნები და რომაელები იყენებდნენ კანაფს, ხოლო შუა აღმოსავლეთში იყენებდნენ ისლამურ იმპერია. ჩრდილოეთ აფრიკაში. 1545 წელს, კანაფის გავრცელება დასავლეთ ნახევარსფეროში, სადაც ესპანელებმა ის ჩილეში იმპორტზე შეიტანეს, როგორც ბოჭკოვანი გამოყენება. ჩრდილოეთ ამერიკაში, კანაფის, კანაფის სახით, გაიზარდა თოკზე, ტანსაცმელსა და ქაღალდზე გამოყენებისთვის.

სხვადასხვა ნარკოტიკების ფიზიკური ზიანისა და დამოკიდებულების შედარება.

რეკრეაციული გამოყენება

კანაფი არის პოპულარული სარეკრეაციო პრეპარატი მთელ მსოფლიოში, მხოლოდ ალკოჰოლის, კოფეინისა და თამბაქოს შემდეგ. მხოლოდ შეერთებულ შტატებში, 100 მილიონზე მეტ ადამიანს აქვს გასინჯული მარიხუანა , 25 მილიონმა ამერიკელმა გამოიყენა იგი გასულ წელს.

ცნობილია კანაფის ფსიქოაქტიური მოქმედება, რომელსაც აქვს ტრიფაზიული ხასიათი. პირველადი ფსიქოაქტიური ეფექტები მოიცავს რელაქსაციის მდგომარეობას და, უფრო მცირე ხარისხით ეიფორიას, მისი მთავარი ფსიქოაქტიური ტეტრაჰიდროკანაბინოლისგან. ნაერთი, ტეტრაჰიდროკანაბინოლი. საშუალო ფსიქოაქტიური ეფექტები, როგორიცაა ფილოსოფიური აზროვნების საშუალება, ინტროსპექცია და მეტაკოგნიტურობა, აღინიშნება ასევე შფოთვა და პარანოიი შემთხვევები.

აზროვნება ნორმალურ მდგომარეობას უბრუნდება დაახლოებით 3 საათის შემდეგ. გააჩნია მარიხუანას მიღების ფორმასა და დოზას, მოქმედება შეიძლება გაგრძელდეს საათობით.

გამომშრალი მარიხუანას კვირტი

არსებობს კანაფისგან მიღებული სხვადასხვა პროდუქტი, მაგ: ჰაშიში და ჰაშის ზეთი, რომლებიც ბევრად მეტ THC -ს შეიცავს და ბევრად ხანგრძლივი და ძლიერი ეფექტი აქვს.

კანაბაბიოლი (CBD), რომელსაც თავისთავად არ აქვს ფსიქოტროპული მოქმედებები (თუმც ზოგჯერ მცირე მასტიმულირებელი მოქმედება გამოიხატება, კოფეინის მსგავსი), ანელებს, ან ამცირებს მხოლოდ THC– ით გამოწვეულ შფოთვის მაღალ დონეს.

2007 წელს ბრიტანელმა მკვლევარებმა დელფის ანალიზის თანახმად დაადგინეს, რომ კანაფს აქვს დამოკიდებულების უფრო დაბალი რისკის ფაქტორი, ნიკოტინთან, ასევე ალკოჰოლთან შედარებით. ამასთან, კანაფის ყოველდღიურმა მოხმარებამ შეიძლება გამოიწვიოს ფსიქოლოგიური სიმპტომები, როგორიცაა გაღიზიანება ან უძილობა, პანიკის შეგრძნება შეიძლება გაიზარდოს THC მეტაბოლიტების დონის მომატებისთანავე. კანაფის უარყოფითი სიმპტომები, როგორც წესი, რბილია და სიცოცხლისთვის საშიში არასდროს არის.

კანაფის მოხმარების უარყოფითი შედეგების რისკი შეიძლება შემცირდეს მტკიცებულებებზე დაფუძნებული განათლებისა და ინტერვენციის საშუალებების გამოყენებით.

სამედიცინო გამოყენება

Medical cannabis (or medical marijuana) refers to the use of cannabis and its constituent cannabinoids, to treat disease or improve symptoms. Cannabis is used to reduce nausea and vomiting during chemotherapy, to improve appetite in people with HIV/AIDS, and to treat chronic pain and muscle spasms.[100][101] Cannabinoids are under preliminary research for their potential to affect stroke.[102]

Short-term use increases both minor and major adverse effects.[101] Common side effects include dizziness, feeling tired, vomiting, and hallucinations.[101] Long-term effects of cannabis are not clear.[103] Concerns including memory and cognition problems, risk of addiction, schizophrenia in young people, and the risk of children taking it by accident.

სამრეწველო გამოყენება (კანაფის)

The term hemp is used to name the durable soft fiber from the Cannabis plant stem (stalk). Cannabis sativa cultivars are used for fibers due to their long stems; Sativa varieties may grow more than six metres tall. However, hemp can refer to any industrial or foodstuff product that is not intended for use as a drug. Many countries regulate limits for psychoactive compound (THC) concentrations in products labeled as hemp.

Cannabis for industrial uses is valuable in tens of thousands of commercial products, especially as fibre[104] ranging from papercordageconstruction material and textiles in general, to clothing. Hemp is stronger and longer-lasting than cotton. It also is a useful source of foodstuffs (hemp milk, hemp seed, hemp oil) and biofuels. Hemp has been used by many civilizations, from China to Europe (and later North America) during the last 12,000 years.[104][105] In modern times novel applications and improvements have been explored with modest commercial success.

უძველესი და რელიგიური გამოყენებები

The Cannabis plant has a history of medicinal use dating back thousands of years across many cultures.[108] The Yanghai Tombs, a vast ancient cemetery (54 000 m2) situated in the Turfan district of the Xinjiang Uyghur Autonomous Region in northwest China, have revealed the 2700-year-old grave of a shaman. He is thought to have belonged to the Jushi culture recorded in the area centuries later in the Hanshu, Chap 96B.[109] Near the head and foot of the shaman was a large leather basket and wooden bowl filled with 789g of cannabis, superbly preserved by climatic and burial conditions. An international team demonstrated that this material contained tetrahydrocannabinol, the psychoactive component of cannabis. The cannabis was presumably employed by this culture as a medicinal or psychoactive agent, or an aid to divination. This is the oldest documentation of cannabis as a pharmacologically active agent.[110] The earliest evidence of cannabis smoking has been found in the 2,500-year-old tombs of Jirzankal Cemetery in the Pamir Mountains in Western China, where cannabis residue were found in burners with charred pebbles possibly used during funeral rituals.

ძველი სანსკრიტი კანაფისგან დამზადებულ ქაღალდზე. კანაფის ბოჭკოს ჩვეულებრივ იყენებდნენ ქაღალდის წარმოებისთვის ძვ. წ. 200 – დან 1800-იანი წლების ჩათვლით.

Settlements which date from c. 2200–1700 BCE in the Bactria and Margiana contained elaborate ritual structures with rooms containing everything needed for making drinks containing extracts from poppy (opium), hemp (cannabis), and ephedra (which contains ephedrine).[113] Although there is no evidence of ephedra being used by steppe tribes, they engaged in cultic use of hemp. Cultic use ranged from Romania to the Yenisei River and had begun by 3rd millennium BC Smoking hemp has been found at Pazyryk.[114]

Cannabis is first referred to in Hindu Vedas between 2000 and 1400 BCE, in the Atharvaveda. By the 10th century CE, it has been suggested that it was referred to by some in India as “food of the gods”.[115] Cannabis use eventually became a ritual part of the Hindu festival of Holi. One of the earliest to use this plant in medical purposes was Korakkar, one of the 18 Siddhas.[116][117] The plant is called Korakkar Mooli in the Tamil language, meaning Korakkar’s herb.

In Buddhism, cannabis is generally regarded as an intoxicant and may be a hindrance to development of meditation and clear awareness. In ancient Germanic cultureCannabis was associated with the Norse love goddess, Freya.[120][121] An anointing oil mentioned in Exodus is, by some translators, said to contain Cannabis.[122] Sufis have used Cannabis in a spiritual context since the 13th century CE.[123]

In modern times, the Rastafari movement has embraced Cannabis as a sacrament.[124] Elders of the Ethiopian Zion Coptic Church, a religious movement founded in the United States in 1975 with no ties to either Ethiopia or the Coptic Church, consider Cannabis to be the Eucharist, claiming it as an oral tradition from Ethiopia dating back to the time of Christ.[125] Like the Rastafari, some modern GnosticChristian sects have asserted that Cannabis is the Tree of Life.[126][127] Other organized religions founded in the 20th century that treat Cannabis as a sacrament are the THC Ministry,[128] Cantheism,[129] the Cannabis Assembly[130] and the Church of Cognizance. Rastafarians tend to be among the biggest consumers of modern Cannabis use.

Cannabis is frequently used among Sufis[131] – the mystical interpretation of Islam that exerts strong influence over local Muslim practices in BangladeshIndiaIndonesiaTurkey, and Pakistan. Cannabis preparations are frequently used at Sufi festivals in those countries.[131] Pakistan’s Shrine of Lal Shahbaz Qalandar in Sindh province is particularly renowned for the widespread use of cannabis at the shrine’s celebrations, especially its annual Urs festival and Thursday evening dhamaal sessions – or meditative dancing sessions.