⚖️ 2006-დან 2018-მდე: როგორ შეიცვალა კანაფის კანონმდებლობა საქართველოში?
საქართველომ ბოლო 20 წელიწადში გაიარა გზა, რომელსაც ბევრი ქვეყანა საუკუნეებს ანდომებს. მოდით, გადავხედოთ უახლეს ისტორიას, რომელიც ყველამ უნდა ვიცოდეთ:
🚫 2006 წელი — “ნულოვანი ტოლერანტობა“: ეს იყო ყველაზე მძიმე პერიოდი. შემოვიდა დრაკონული კანონები, სადაც 1 ღერი კანაფის გამო ადამიანებს მრავალწლიანი პატიმრობა და უზარმაზარი ჯარიმები ემუქრებოდათ. დაიწყო “ქუჩის ნარკოტესტირების” ეპოქა, რამაც ათასობით ოჯახი დააზარალა.
📣 2013-2015 წლები — აქტივიზმის დასაწყისი: საზოგადოებაში გაჩნდა პროტესტი. “ბექა არ არის კრიმინალი” — ეს კამპანია გახდა პირველი ნიშანი იმისა, რომ ხალხი აღარ აპირებდა შეგუებას კანაფის გამო ადამიანების ციხეში ჩასმასთან. დაიწყო ხმაურიანი აქციები და სამართლებრივი დავები.
⚖️ 2017 წელი — პირველი გამარჯვება: საკონსტიტუციო სასამართლომ არაკონსტიტუციურად ცნო პატიმრობა მცირე ოდენობით კანაფის ფლობისთვის. ეს იყო ციხის კარების პირველი “გახსნა”.
გადამწყვეტი 2018 წლის 30 ივლისი: ეს თარიღი ისტორიაში შევიდა. საკონსტიტუციო სასამართლომ (“გირჩის” წევრების სარჩელის საფუძველზე) მიიღო გადაწყვეტილება: კანაფის მოხმარება ადამიანის პირადი თავისუფლების სფეროა და მისი აკრძალვა ეწინააღმდეგება კონსტიტუციას. საქართველო გახდა პირველი პოსტსაბჭოთა ქვეყანა, სადაც მოხმარება ლეგალური (დეკრიმინალიზებული) გახდა!
⚠️ სად ვართ დღეს? მიუხედავად გამარჯვებისა, კანონმდებლობა კვლავ “ნახევარფაბრიკატია”:
- ✅ მოხმარება დაშვებულია პირად სივრცეში.
- ❌ აკრძალულია მოყვანა (კულტივაცია).
- ❌ აკრძალულია გაყიდვა (რეალიზაცია).
- ❌ აკრძალულია მოხმარება საჯარო სივრცეში, ტრანსპორტში და სამუშაო ადგილზე.
💬 თქვენი აზრით, რა უნდა იყოს შემდეგი ნაბიჯი? უნდა გადავიდეთ თუ არა სრულ ლეგალიზაციაზე და გაყიდვის რეგულირებაზე, რათა მომხმარებელი “შავ ბაზარს” სრულად ჩამოშორდეს? დაწერეთ თქვენი არგუმენტები! 👇
#სამართალი #საქართველო #კანონი #დეკრიმინალიზაცია #ისტორია #GeorgiaLegalization
